Weer een kleine update van mijn kant.

Onze Rick is inmiddels alweer een dikke 6 weken oud. Wat gaat het snel.
De rol van mama gaat mij steeds beter af. En we genieten dan ook zo van elkaar.
Rick kan sinds kort ook echt lachen. Tja dan kan je niet anders dan smelten, toch?

Vandaag viel de tifosi op de mat. En net als altijd laat ik dan altijd even de boel, de boel en blader meteen de Tifosi door.
Dit keer een extra dikke. En ook nog eens mijn verslag van de boottocht in de tifosi. Wat super leuk.

En dat is nog niet alles.. Ik sta ook nog eens in de spotlight. Wat een eer. En het was inderdaad een spotlight. Want wat kregen we veel felicitaties op de geboorte van onze zoon Rick. Zo leuk om te zien dat iedereen even de moeite neemt om ons te feliciteren. Dankjewel allemaal.

 2 jaar geleden zeiden Roeland en ik volmondig JA tegen elkaar.
De hele wereld mocht het weten: wij houden van elkaar.
Het was een perfecte dag, waar we nog vaak aan terug denken.
En na die 2 jaar durf ik wel te zeggen, dat onze liefde alleen maar groter is geworden.
Roeland, je bent mijn rots in de branding, mijn maatje, mijn alles. Hou van je van top tot teen.

En nu sinds 2 weken is onze liefde voor elkaar uitgegroeid tot een nieuw leven. Onze zoon Rick.
Wat een rijkdom. En wat doet hij het goed.

Ik ben intens gelukkig.

Vrijdag 2 september 2011. De dag dat onze Zoon Rick geboren is.

Met grote voorsprong de mooiste dag van mijn leven.

Rick lag eigenlijk al vanaf het begin in een stuit en al vrij snel werd duidelijk dat ik een keizersnee zou krijgen. De datum werd vastgesteld op 12 september. Maar Rick dacht er anders over. Hij vond 2 september een mooiere datum en liet van zich horen. Het ging allemaal ineens heel snel. Maar om 03.50 uur werd Rick met een keizersnee geboren.

We zijn inmiddels al weer 4 dagen thuis en het gaat heel goed.
Rick is een ontzettend mooi, lief en tevreden mannetje.

en natuurlijk wil ik dit vol trots aan jullie laten zien....

Mijn mannetje heeft vakantie en ik ben van mijn verlof aan het genieten, dus toen we hoorden dat Ferry in Heerenveen op zou treden, besloten we hier naar toe te gaan. In eerste instantie stond het op de donderdagavond gepland, maar door het weer werd het naar de zaterdag verplaatst.
We waren mooi op tijd aanwezig en vonden een plekje op het terras. Het podium was best nog ver weg, wat we in eerste instantie wel een beetje gek vonden. maar Ferry vertelde ons dat de restaurants op dit plein dit optreden samen hadden geregeld en dus alle restaurants het goed moesten kunnen zien en horen. Ja, klinkt logisch.
Ach wij genoten toch wel. Het weer was goed, de alcoholvrije mojito smaakte naar meer en de nachos waren om te smullen.
En dan ook nog genieten van Ferry en de muziek.
Ik heb maar een paar foto's gemaakt.En die zijn niet zo mooi.
Maar wel een filmpje voor een kleine impressie



En nog een filmpje die ik op de koemarkt maakte...

Het is hoog tijd voor een update.
Heb eigenlijk heel veel te schrijven. Maar ik merk dat ik door de zwangerschap minder zin heb om hele verhalen te schrijven.
Toch een korte update...



Ik ben uiteraard weer naar Ferry geweest toen hij kwam spelen op de Koemarkt in Heerenveen. Ik vond het de leukste keer van alle keren dat ik er nu ben geweest. Heerlijk nummers en naast Ferry ook veel andere leuke artiesten zoals Danny de Munk.



Mijn zussie en haar vriend hadden een verjaardagsfeest in een fout jasje. Erg leuk. Dat zie je aan de foto's wel.

Ik ben een aantal keren naar de zwangerschapsclub geweest (noem het altijd de pufclub)waar je lekker met andere zwangeren kan klagen over je kwalen, herkenning vind en dan ook nog af en toe wat oefeningen deed. Een leuke groep hadden wij. En ben dan ook erg benieuwd naar de kindjes van deze groep. Op de foto staan wij van links naar rechts op bevallingsdatum.



En gisteren was het dan zover. Mijn laatste werkdagje. Nu heb ik verlof tot de kleine er is.
Eerlijk is eerlijk, ik was er erg aan toe. Nu lekker alles op eigen tempo klaar maken voor het nieuwe familielid.
Het volgende logje zal dan ook waarschijnlijk de kennismaking met onze kleine vent zijn.
Nog 6 weekjes te gaan..

Inmiddels al weer 26 weken zwanger. Het ging eerst nog erg langzaam, maar inmiddels komt het einde (of eigenlijk het begin) in zicht. Wat een heerlijk idee.
Het kamertje is zo goed als klaar, de meeste spullen zijn al aanwezig. Dus wij zijn er al helemaal klaar voor.

Maar donderdag mochten we nog even onze kleine bewonderen vanuit de buik voor een 3D echo.
We hebben bijna 3 kwartier naar de kleine kunnen kijken en kregen zelfs een dvdtje mee om alles nog rustig na te kunnen kijken.
Uk is erg druk in mijn buik, maar ik vind het maar wat gezellig zo.

Kijk je mee:

 
Hier zie je het hoofdje van de zijkant bekeken.

Klein wipneusje en lekkere bolle wangetjes..
Net als Mama hahahaha































Uk heeft hier het pinkje in de mond















rechts zie je het voetje van uk. Het is misschien een beetje lastig te zien. Maar boven zie je de teentjes en onder de hak.

Ria en Bert gingen trouwen... En ik mocht gewoon aanwezig zijn bij deze geweldige dag. Hoe bijzonder is dat?
Samen met Lucie, zijn we al jaren vriendinnetjes. en is het Marco Trio een feit.
We hebben al veel meegemaakt met elkaar.

Maar dit was wel een ervaring om nooit te vergeten.
De mensen die Ria kennen weten dat zij een rot periode met veel verdriet achter zich heeft.
Wat waren we dan ook blij, toen Ria ons influisterde dat ze weer verliefd was. Al hoefde ze dat eigenlijk niet te vertellen. Het geluk straalde er van af.
Prachtig.



En nu ging ze zelfs JA tegen Bert zeggen.
Wat zagen zij er prachtig uit. Echt helemaal Ria.
Imca Marina ging het stel trouwen.
Wat was het een bijzondere dienst. Zelfs wij als vriendinnetjes, werden nog even genoemd. Heel leuk.
Imca is een warm mens, die er een echte happening van maakt. En die iedereen erbij betrekt. Zo leuk om hierbij aanwezig te zijn.
Toen even toosten op het paar en daarna gingen we feesten bij Ria Thuis.
Het was een prachtige dag.

Lieve Ria, wat hebben jullie het getroffen met elkaar. En wat zijn jullie een prachtig stel. Ik heb Bert die dag leren kennen als een super toffe vent. Dus vanaf nu word het alleen nog maar leuker. Dat kan niet anders.


 

Gisteren was de show van Veldhuis en Kemper " Dan maar niet gelukkig" waar ik met Miranda heen ging.

Of het nu komt door die megabonus, de meditatiecursus in het buurthuis, een geheime affaire, dat 6e kind of allemaal tegelijk, het maakt niet uit; als je maar gelukkig bent. En zo niet; aan de bak!
Veldhuis & Kemper krabden zich daarom, na hun vorige 'onweerstaanbaar leuke' (HP/De Tijd), door 'enorme lachsalvo's' (GPD) gekenmerkte en volgens de Telegraaf 'zeer geslaagde, sterke programma over slappe mannen' maar eens goed achter de oren om te checken of ze niet per ongeluk 'gelukkig' waren geworden. Gelukkig niet! En dat vinden de mannen goed nieuws want het is de bron voor een gloednieuw, intrigerend, hilarisch en innemend cabaretprogramma over Geluk met een grote G.


Er zaten best leuke delen in dit stuk. vooral chirurg Hak vond ik goed gelukt. Maar om nou te zeggen dat ik gierde van het lachen? nee dat niet. Dan is Acda en de Munnik meer mijn smaak.
Maar dat maakte de avond niet minder leuk.

Na afloop even op de mannen gewacht en nog wel een leuke foto gescoord.